کنترل بيماران ديابتيک در دندانپزشکي:

نويسنده:دکتر سارا کاشانچي

جمع آوري اطلاعات از جزئيات از قبيل نوع بيماري، رژيم دارويي و وضعيت کنترل قند خون از ملزومات کار است. ارزيابي وضعيت قند خون، چاقي، فشار خون، نابساماني چربي، مصرف سيگار و ميزان مشکلات حاصل از ديابت بر روي اندام هاي گوناگون کمک فراواني در ارزيابي موفقيت پزشکي بيمار خواهد کرد. به عنوان مثال، در مواردي که عوامل خطرساز فوق باعث بروز بالاي مشکلات قلبي، عروقي مي شوند، استفاده از روش هاي آرام بخش، کاستن از استرس و کاهش تجويز کاته کولامين ها ضروري است. به خاطر خطر بالاي درگيري بافت هاي اطراف دندان در بيماران ديابتيک درمان هاي پيشگيرانه پريودنتال شامل آموزش بهداشت، پيشگيري دوره اي و ارزيابي سلامت، از موارد لازم در طرح درمان کلي مشکلات دنداني افراد ديابتيک مي باشد در دهه ي گذشته توجه فراواني به اثر متقابل عفونت هاي پريوديتال و کنترل قند خون افراد ديابتيک شده است. گفته مي شود که پرودنتيت به عنوان يک عامل منفي در کنترل قند خون تلقي مي شود . از اين رو درمان هاي فاز يک شامل جرم گيري و Root
planning براي کمک به بهبود سلامت پريودنشيم و کنترل سطح قند خون پيشنهاد شده است . از آنجا که رژيم غذايي در اين افراد از اهميت فراوان برخوردار است . عدم تداخل وقت هاي ملاقات با زمان غذا خوردن بيمار از جزئياتي است که عدم مراعات آن مي تواند مساله ساز گردد.
اين موضوع در مورد بيماراني که از انسولين، داروهاي سولفونيل اوره يا Meylitinide استفاده مي کنند و در معرض خطر بروز افت قند خون (هيپوگليسمي) قرار دارند ، حياتي تر است. در صورت تداخل درمان با ساعات مصرف غذا، بايد رژيم دارويي پس از مشاوره با پزشک اصلاح گردد. درمان هاي جراحي انتخابي را بايد با احتياطات لازم انجام داد و اين نه تنها به دليل ملاحظات خاص کاربرد داروهاي بي حسي در اين افراد، بلکه به خاطر تداخل جراحي با رژيم غذايي بيمار نيز هست. بيماران ديابتيک با کنترل قند مناسب، احتمالا از نظر خطر بروز عفونت پس از درمان، تفاوتي با افراد معمولي ندارند . بنابراين درمان جراحي هاي دهان با کنترل قند خون در حد 8 درصد H1c نيازي به پيشگيري آنتي بيوتيکي ندارد.