براساس پروهش مقدماتى ارائه شده در نشست علمى پيشكَيرى وهمه كَيرشناسى / سبك زندگى و بهبود سلامت كارديومتابوليك انجمن قلب آمريكا (AHA)

درسال ٢٠١٨، نتايج نخستين كَفتكَوى جهانى پيرامون آخرين پيشرفتها در علوم قلب وعروق براى محققان و پزشكان، مؤيد اين موضوع بود كه ازدست دادن ٢يا تعداد بيشترى از دندان ها در ميانسالى، با افزايش خطر بيمارى هاى قلبى عروقى درارتباط است. پژوهشها نشان داده است كه مشكلات دندانى ازجمله بيمارى هاى پيرادندانى (Pariodontal) وازدست دادن دندانها، باالتهاب، ديابت، مصرف سيكَار و رژيم غذايى ناسالم درارتباط است.

«بااين حال بيشتر پژوهشها از دست دادن فزاينده دندان را در طول عمر بررسى مى كنند كه شامل از دست دادن دندان دركودكى به دليل كرم خوردگی، ضربه و ارتودنسى است. از دست دادن دندان در ميانسالى غالبا با التهاب در ارتباط مى باشد، اما چكّونكَى ارتباط آن با افزايش بيمارى هاى قلبى /عروقى مشخص نيست».

درپروهش مشترك دانشكده بهداشت همگانى دانشگاه (Tropical Medicine)تولان و دپارتمان طب گرمسيرى دانشكده بهداشت همگانى دانشكاه هاروارد، محققان در پژوهشى بزرگ تأثير ازدست دادن دندان را در بزركسالان 45 الی 69 ساله بررسى نمودند. شركت كنندكَان در اين پروهش، تعداد دندان هاى طبيعى خود را كَزارش دادند و در پرسش نامه تكميلى اظهار نمودند كه اخيرا دندانها يشان را ازدست داده اند. شركت كنندكان در ابتداى اين پژوهش به بيمارى هاى قلبى عروقى مبتلا نبودند. در پژوهش هاى بعدى محققان از دست دادن دندان را در يك دوره ٨ساله به همراه شيوع بيمارى قلبى عروقى در افرادى كه دندانشان را ازدست نداده اند يا افرادى كه ١يا٢ يا چند دندان خود راطى ١٢ الى ١٨ سال اخير ازدست داده اند، بررسى نمودند. محققان دريافتند:

خطر بيمارى هاى قلبى عروقى درميان بزركَسالانى كه درآغاز پژوهش ٢٥ الى ٣٢ دندان طبيعى داشتند، درافرادى كه ايا چند دندان خود را ازدست داده اند نسبت به افرادى كه دندانشان را ازدست نداده اند، ٢٣ درصد افزايش يافت-

--افزايش خطر بيمارى هاى قلبى عروقى با كيفيت رژيم غذايى، فعاليت فيزيكى، وزن و ديكَر عوامل خطر بيمارى هاى قلبى عروقى ازجمله فشارخون بالا، كلسترول بالا و ديابت كه توسط شركت كنندكان گزارش شده بود، ارتباطى نداشت-

--خطر بيمارى هاى قلبى عروقى در افرادى كه طى پژوهشى 1 دندان از دست داده بودند، افزايش قابل توجهى نداشت-

--خطر بيمارى هاى قلبى عروقى درتمامى شركت كنندكان (بدون توجه به تعداد دندان هاى طبيعى در بدو پژوهش) در افرادى كه يك يا چند دندانشان را طى پروهش ازدست دادند 16 درصد بيشتراز افرادى بود كه هيچ دندانى را ازدست نداده بودند-

احتمال بروز بيمارى قلبى عروقى در بزركَسالانى كه در آغاز پژوهش كمتر از ٧ا دندان طبيعى داشتند در مقايسه با افرادى كه ٢٥ الى ٣٢ دندان داشتند ٢٥ درصد بيشتر بود.

«علاوه بر ديكَر عوامل مرتبط با سلامت دندان و خطر ابتلا به بيمارها، يافته هاى ما نشان داد خطر بيمارى قلبى /عروقى در ميانسالانى كه اخيرا دو يا چند دندانشان را ازدست داده اند بيشتر است».

«اين يافته ها به تعداد دندان هاى فرد درميانسالى يا سابقه عوامل خطر بيمارى هاى قلبى عروقى ازجمله رژيم غذايى نامناسب يا فشارخون بالا ارتباطى ندارد». با اطلاع از اينكه از دست دادن دندان در ميانسالى مى تواند نشانه افزايش بيمارى قلبى عروقى باشد، لذا بزركَسالان بايد در مراحل اوليه در جهت كاهش اين خطر اقدام نمايند. محدوديت اين پژوهش، گزارش نادرست شركت كنندكان درمورد از دست دادن دندانشان بود كه ممكن است موجب طبقه بندى نادرست كَردد.

Ref: American Heart Association, 2018